Volg ons
Inloggen

Inloggen op uw account

Gebruikersnaam *
wachtwoord *
Onthoud mij

een ratjetoe aan Indische en Molukse evenementen, maar dan keurig op een rijtje.

Muzikanten Tennis Collectief

 

Muzikanten Tennis Collectief Ede 22 juli 2014 TV Keltenwoud, een terugblik.

Een groep, voor mij bijna allemaal bekenden, verzamelde zich vanaf 11.00 uur op dinsdag 22 juli op het mooie tennispark van Keltenwoud in Bennekom.

Hartelijk worden we welkom geheten door Ron, Benny, Jeanette en Inge.

We nemen plaats op het mooie terras met grote parasols. Dat is wel nodig want de zon heeft er vandaag ook ontzettend veel zin in.

Een tegenvaller dient zich aan: Ernst loopt te hinkepinken na een tegenvallende trainingspartij de dag ervoor. Helaas moet hij dan ook van de uitdaging om mee te doen afzien. Maar als alternatief maakt hij een mooie groepsfoto en later op de dag nog foto’s van de tennisteams.

Cola loopt wat zorgelijk rond. Hij tracht zich te herinneren wanneer hij voor het laatst getennist heeft: was dat voor of na de basisschool? Supporters zoeken een mooi plaatsje in de zon. Pia zwaait vervaarlijk met haar krukken en Cola weet ineens weer waar het allemaal om draait. Het tournament kan beginnen.

De stemming zit er meteen goed in. Wout Nijland (gesponsord door Campina melkfabrieken) gaat de baan op. Zoals een echt topsporter betaamt laat hij zich bij staan door een team verzorgers. Daar hebben we niet op gerekend. Want het aangereikt krijgen van flessen water (Wil), een pet (Jeanette), een hoed (Ernst) en dan ook nog de nodige tactische tips, ook van Wil,  (‘doe je best!’), doet het wel erg veel lijken op een groot sportief voordeel. Maar de anderen lijken daardoor (nog) meer gemotiveerd! De vreemdste capriolen (lees technieken) worden toegepast om ballen in het spel te houden en te scoren. Soms zelfs door alleen maar te praten tegen de bal! zie foto.

 

Wat een geweldig, gezellig middag. Het spelen tegen elkaar stond niet centraal maar het spelen met elkaar. Zo hoorde je dat er complimenten werden uitgedeeld voor onbedoeld scherp gespeelde ballen die echt niet meer te halen waren. Trouwens tennis is een gentlemen ‘s sport en geen atletiek. Als we willen hardlopen gaan we wel naar een sintelbaan. Of heet dat tegenwoordig anders? Ik mocht spelen aan de zijde van Ted T. Wat wil je? De voor- en achternaam van hem beginnen met de T van Tennis dus dat zat wel goed. In mijn tweede partij was mijn medespeler Pieter, maar helaas begrepen onze medespelers aan de andere kant van het net niet altijd onze spelbedoelingen en speelden de bal terug waar wij net even niet stonden. Jammer!

Maar wat was het fantastisch weer. Het werd een kleurrijke vertoning (rood) voor menigeen.

Na het toernooi werd er onder het genot van een drankje nagepraat en vooral uitgerust. Rubens zat gelijk al de standen door te sms-en naar de landelijke dagbladen en Ron en Benny deden het nodige rekenwerk om de winnaars te bepalen.

Eerst maar eens douchen.Ook gezelig in de kleedkamer.

Dan treedt Ron naar voren. Ontspannen met een glaasje bier in zijn hand zoals een echte tennis bobo betaamt. Hij kondigt de prijsuitreiking aan en laat de prijsuitreiking over aan Benny en Jeannette, zoals een echte tennis bobo betaamt. Je moet weten wie het werk moet doen.

De prijsuitreiking geschiedde met een dubbele bodem. Er waren drie prijswinnaars. Men begon met de derde prijs. Deze was voor Ray. Onder luid applaus werd hem de beker overhandigd. Als een ware Wimbledon kampioen kuste hij de beker, hij werd omhelst door Jeanette….. Maar daarmee hield het feest op. De beker moest weer worden ingeleverd en als prijs ontving Ray een container met ballen. ‘Kijk een derde prijs is natuurlijk wel een derde prijs!’ , moet de organisatie gedacht hebben.

De tweede prijs was voor Joke. De enige vrouwelijk deelneemster die haar mannetje als geen ander staat en dit dan ook weet te verzilveren. En ja hoor, van het zelfde laken een pak. Ook zij krijgt de beker die ook weer snel wordt afgenomen en wordt ingeruild voor twee containers ballen.

De spanning stijgt naar een hoogtepunt. Iedereen kijkt om zich heen, je weet maar nooit….. zou ik?

En dan komt de verlossende mededeling: “Lou heeft het toernooi gewonnen’.

Glunderend neemt hij de beker in ontvangst. Ik wacht er op dat hij deze beker weer moet inleveren net als de anderen nu drie containers ballen meekrijgt, maar tot mijn verbazing mag hij de beker houden.

De prachtige beker wordt dan ook goed zichtbaar op een tafel geplaatst zodat iedereen ruimschoots de kans kreeg zijn jaloerse blikken er op te werpen.

In zijn dankwoord bleek Lou een scherpe analyticus. Hij had het idee dat de beker ieder jaar wordt uitgereikt aan steeds een kleinere speler. Was vorig jaar de winnaar Rubens, nu dacht hij dat hij de beker had gekregen om deze trend vast te houden. Hij speurde al rond om te kijken wie eventueel volgend jaar kans zou maken op de beker. Het publiek kromp ineen.

Natuurlijk werd de organisatie uitbundig bedankt en het comité deelde mee dat ook volgend jaar deze traditie zou worden voortgezet.

Inmiddels waren meerdere gasten gearriveerd. Diverse redenen waren de oorzaak dat zij zich niet hadden kunnen mengen in het tennisgeweld maar voor een potje muziek- en feestvieren was tijd gemaakt. Ik geloof dat de drummer zelfs helemaal van de Waddeneilanden kwam.

Een aardige meneer kwam naar de microfoon. Dat hij aardig was bewees hij door aan te kondigen dat de BBQ van start ging.

 

Inmiddels waren ook de versterkers, muziekinstrumenten en een saxofoon uitgepakt, een meer dan gezellige avond volgde. Wat een muzikanten en wat een sfeer!

Alle stijlen muziek komen voorbij. Van mijn favoriete ‘ A night like this” tot aan de Latin klanken van een trio wat ingehuurd kan worden tenminste als de gitarist niet voortijdig weggaat. (Trouwens dat was hij al aardig aan het oefenen tijdens het optreden.)

Tot in de late uurtjes werd er gespeeld en vooral genoten. Ik heb foto’s gezet op www.tjampoer.nl, klik op 'foto's bestellen',  bekijk daar de tennissers en de muzikanten.

Een heerlijke traditie die ik voor de eerste keer mocht meemaken. Ik hoop weer op een uitnodiging voor volgend jaar. Bedankt nogmaals voor de fijne dag!

John van Hese

Pasar Pedis in Dierenpark Teman Indonesia

 

Afgelopen zaterdag werd de Pasar Pedis georganiseerd op het mooie Indonesische dierenpark Taman Indonesia in Kallenkote.
Op weg daarnaar toe zag ik al een wandelaar lopen in een rood shirt. De organisatie had de mensen namelijk verzocht om als een rode peper naar het park te komen. Een aantrekkelijk korting op de entreeprijs werd in het vooruitzicht gesteld.
Ik stopte even. Gaat u naar.... Voordat ik de vraag gesteld had antwoordde de man al met een ' Ja'. Hij had ook mijn rode shirt gezien. " Er rijden geen bussen', vertelde hij, ' ik ben de hele weg komen lopen'. Samen reden we de laatste kilometer naar het park. Later bleek dat ik de winnaar van ' de heetste peper' een lift had aangeboden.
Het was alweer twee jaar geleden dat ik er geweest was maar weer trof mij de gemoedelijkheid, de gezelligheid, de rust en vooral het heerlijke eten en drinken. Niet voor niets was Taman Indonesia in 2013 door de ANWB verkozen tot het 'het leukste uitje van Overijssel'.
We werden al zingend begroet door Melanie, de zangeres met zo veel gezichten en ook zo veel afwisselend repertoire. Wist u dat ze tegenwoordig ook actief is als make-up and hair artist o.a. recentelijk in de Arena bij Sensation White?
Het bewijst alweer de veelzijdigheid van deze lady.
Op het dierenparkje kun je genieten van de rust en de vele dieren die zich in alle pracht aan je willen tonen. Spannende paadjes, mooie beelden en natuurlijk een prachtig natuur laten je echt genieten.
Wanneer je dan ook nog kunt genieten van een heerlijke saté van catering Bintang, een koel Bintang biertje dan voel je je een gelukkig mens.
Maar dat is voor de organisatie nog niet genoeg. Ook moet de Pasar Pedis en educatief moment bieden. En zo werden we met z'n allen heel wat wijzer van de speelse quiz die onder leiding stond van een goedlachse echte Rode Peper. We weten nu welke peper de heetste is. Dat wordt gemeten op de schaal van Scoville.

Een 'gewone' rode Spaanse peper heeft ongeveer 5.000 Scoville.
Madame Jeannette (Surinaamse gele peper) heeft ongeveer 350.000 Scoville.
De heetste peper ter wereld (Naga Jolokia)doet ongeveer een miljoen Scoville!!
Je ziet we hebben goed opgelet!

Hans werd de winnaar van de eerste dag en ontving natuurlijk een mooie prijs in de vorm van een peperplant.
Bijzonder leerzaam was ook de demonstratie van Henri, ofwel Henk die op een zeer innemende manier ons liet zien hoe je een echte sambal maakt. Natuurlijk kon men deze proeven en Henk beantwoordde met verve alle vragen die hem nog werden gesteld.

Dierenpark Taman Indonesia, ik ben blij dat ik daar weer even geweest ben. Een leuk en gezellig dagje uit in een niet grootschalig maar wel gezellig park.
Een aanrader!
Voor diverse foto's o.a. met de vele gezichten van Melanie zie op www.tjampoer.nl, foto's bestellen.

John van Hese

Pasar Maluku Wierden

Reportage van Danny Severijns van de Pasar Maluku in Wierden.

Danny Severijns maakt voor Tjampoer.nl regelmatig fotoreportages die altijd een goed beeld geven van een evenement.

Dit keer was hij op bezoek bij de Pasar Maluku in Wierden. In de fotoreportage is goed te zien hoe gezellig de Pasar was ondanks dat het weer tegen zat. Echte stortbuien op z’n Nederlands!

Tifa Sapa Lawan gaf weer een geweldig optreden en de bezoekers genoten van de heerlijk hapjes en andere producten die er te verkrijgen waren bij de diverse kramen.

Meer foto’s: zie onder foto’s bestellen bovenaan deze site. U kunt dan diverse albums bekijken!